Jan van Loon – 80 jaar Noordelijke nuchterheid –

Jan van Loon (1938), geboren Fries, getogen Groninger en al vele jaren in Drenthe woonachtig, noemde ik 'de nestor van de Drentse schilders' in zijn boek 'Jan van Loon vijftig jaar op zoek', dat in 2008 verscheen ter gelegenheid van zijn 70ste verjaardag.
Nu, tien jaar later, geldt dat nog steeds. Weliswaar gaan de jaren tellen, maar artistiek gaat Van Loon onverdroten voort. Hij blijft schilderen en aquarelleren, maakt portret- ten, landschappen en zeegezichten.

Onvermoeibaar, onuitputbaar. Ik weet dat omdat Jan sinds een paar jaar schuin tegenover ons huis woont, aan de andere kant van het water. En ik zie hem dan met zijn werk in de weer, de bestelbus in en uit. Hij is overigens een uitstekend cultureel ondernemer. Aan de voorzijde van zijn huis heeft hij, op een A-locatie, een etalage met zijn werk ingericht en van tijd tot tijd houdt hij open atelier. Zelfs nu, in zijn tachtigste levensjaar, blijft Van Loon enorm actief. Hij heeft tentoonstellingen door het hele land en is nog verbonden als docent bij de Klassieke Academie in Groningen.

Dat lesgeven zit hem overigens in het bloed. Vele jaren doceerde hij aan de Groningse Academie Minerva en leidde veel studenten op. Schilder Sam Drukker was een van hen. 'Jan had weergaloze stillevens met tafelcomposities recht van voren met veel tafellaken. Met een taartdoos gevuld met aangesneden gebak. Zo'n tafel op de ochtend na een feest. Dat was voor mij de sleutel: de grote leegte van het tafellaken.

Jan was ook een ontnuchteraar. Hij trok mensen terug uit de zevende hemel. Heel concreet in plaats van poëtische en filosofische beschouwingen. Noordelijke nuchterheid', aldus Drukker.

Ook zette hij zich langdurig in voor vele kunstenaarsverenigingen en -initiatieven. Van het Drents Schildersgenootschap was hij maar liefst twaalf jaar voorzitter. Voorts was hij oprichter van De Noordelijke Aquarellisten. In de hoedanigheid van bestuurslid kwam hij regel- matig naar ons museum om te informeren naar mogelijkheden om te exposeren. Dat tekent Van Loon; hij wil de kunst, in welke vorm dan ook, naar een hoger plan tillen. En dat doet hij niet ter meerdere eer en glorie van zichzelf.Ik hoop dat Jan mij de komende jaren met zijn bezoeken blijft vereren. Want dat betekent dat hij blijft initiëren en vooral blijft schilderen.

Harry Tupan, (voormalig) Algemeen directeur Drents Museum